Του Κωνσταντίνου Βαθιώτη, Αναπλ. Καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ.
Του Κωνσταντίνου Βαθιώτη, Αναπλ. Καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ.
του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας
Δέν εἶναι φυσικά ἡ πρώτη φορά πού Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος μετέχει σέ συμπροσευχές μέ ἀλλοδόξους καί ἀλλοθρήσκους. Οὔτε κἄν γιά τόν διαβόητο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο εἶναι ἡ πρώτη φορά, καθώς ἐδῶ καί χρόνια ἀναδεικνύεται (καί στό πεδίο αὐτό) σέ πανάξιο τέκνο τοῦ θλιβεροῦ ἀρχιοικουμενιστῆ Βαρθολομαίου.
Ἑνός Βαρθολομαίου πού θυμίζουμε ὅτι πολύ συχνά συμπροσεύχεται μέ παπικούς καί μέ κάθε λογῆς ἀκόμη νούμερα τῶν προτεσταντικῶν «ἐκκλησιῶν», ὅπως μέ τόσο θράσος τίς ἀποκαλεῖ, ἀλλά καί μέ ἐκπροσώπους ἄλλων θρησκειῶν.
Ἐνδεικτικά καί μόνο ὑπενθυμίζουμε ἐδῶ τή συμπροσευχή του στήν Ἀσίζη τῆς Ἰταλίας τό 2011, ἀλλά καί στή Γροιλανδία - γιά δῆθεν οἰκολογικούς λόγους ἐκεῖ - μέ 12 ἀκόμη ἡγέτες θρησκειῶν πρός τό…Ὑπέρτατο Ὄν, μπροστά σέ εἰδώλιο τῆς Γαίας (βλ. καί τίς σχετικές ἐπισυναπτόμενες φωτογραφίες).
{Εὐαγγελική Ἀλλληγορία: τό Ναί, Ναί καί τό Ὄχι, Ὄχι}
[Κύριος περί Ὅρκου καί Ἀληθείας,]: «... Ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί͵ οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν» (Ματθ. ε’ 37).
[Παράφρασις: [(Κύριος)... ὁ δικός σας λόγος (τῶν Μαθητῶν μου) νά εἶναι ναί, ναί, καί ὄχι ὄχι, (χωρίς ὅρκους στό Θεό) μέ κάθε σαφήνεια ἀπολυτότητα καί καθαρότητα. Τά δέ περισσότερα λόγια ἀπό αὐτά προέρχονται ἀπό τόν Πονηρό καί μεθοδεύουν νά ἀποκρύψουν τήν ἀλήθεια].
Ο Γέροντας Ονούφριος ο επονομαζόμενος Κύπριος και αυτό από την κυπριακή καταγωγή του, υπήρξε μέλος της μοναδικής μοναχικής πολιτείας του Άθωνα, στα μετά την επανάσταση του 1821 χρόνια. Από σύντομες αναφορές του Αγιαννανίτη ιερομόναχου Χρύσανθου (1894–1981), καταγραμμένες στο βιβλίο του, Γεροντικοί ενθυμίσεις και διηγήσεις τόμος Α’), ο ενάρετος ασκητής Ονούφριος, εγκαταβίωσε στην Καλύβη της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Σκήτη της Αγίας Άννης, κάτω από την σκέπη του Γέροντος παπα–Δανιήλ.
Σύντομα μπήκε στο πνεύμα του μοναχισμού, το οποίο εφάρμοσε στο μεγαλύτερο βαθμό που μπορούσε, μέσα από την τέλεια υπακοή. Κατά μεγάλη πιθανότητα, στο Όρος έφτασε, χωρίς ή με ελάχιστα πνευματικά εφόδια. Πάτησε όμως, στο μέρος της πηγής, όπου ρέουν αφθόνως τα πνευματικά πολεμοφόδια. Μελέτησε και κατανόησε το Λόγο του Θεού, διάβασε κι ερμήνευσε κείμενα Πατερικά, Γεροντικά, εκκλησιαστικά.
Το μέλλον των εμβολίων
Αν άνθρωποι σαν τον Gates και τον Fauci και οι αντιπρόσωποι του διεθνούς ιατρικού κατεστημένου καταφέρουν αυτό που θέλουν, η ζωή δεν Θα επανέλθει στην κανονικότητα μέχρις ότου όλος ο πλανήτης να έχει εμβολιαστεί κατά του SARS-CoV-2.
Αυτό όμως που πολλοί δεν καταλαβαίνουν, είναι ότι τα εμβόλια που αναπτύσσονται για τον SARS-CoV-2 είναι τελείως διαφορετικά από τα εμβόλια που έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν.
Αλλά όσο ριζικά διαφορετικά και αν είναι αυτά τα εμβόλια, αντιπροσωπεύουν μόνο την αρχή μιας πλήρους μετατροπής της τεχνολογίας εμβολίων που πραγματοποιείται επί του παρόντος σε ερευνητικά εργαστήρια σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Αυτή είναι μια μελέτη του μέλλοντος των εμβολίων.
Η προσευχή είναι ο πιο απλός και αποτελεσματικός τρόπος για να πάρουμε το Άγιο Πνεύμα, και μπορεί να τον χρησιμοποιεί ο καθένας μας οποιαδήποτε ώρα.
Όπως γνωρίζουμε, η προσευχή είναι εξωτερική και εσωτερική. Όποιος προσεύχεται κάνοντας γονυκλισίες, κάνει εξωτερική προσευχή. Και όποιος με το νου και την καρδιά του απευθύνεται στο Θεό πασχίζοντας να Τον έχει ακατάπαυστα στο λογισμό του, κάνει εσωτερική προσευχή.
Όλοι ξέρετε ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους προσευχής είναι ο πιο καλός, ο πιο καρποφόρος, ο πιο ευάρεστος στον Κύριο. Ξέρετε, επίσης, ότι μπορούμε να προσευχόμαστε παντού και πάντοτε, ακόμα και τότε που μας καταβάλλει η αμαρτία. Μπορούμε να προσευχόμαστε και όταν δουλεύουμε και όταν ξεκουραζόμαστε, τις γιορτές και τις καθημερινές, όρθιοι, καθιστοί ή ξαπλωμένοι.
Για τον Γεώργιο, που από δαιμονική επήρεια μαχαίρωσε τον εαυτό του
Κύπριος ήταν ο Γεώργιος και απέκτησε δαιμόνιο, που είχε γίνει γνωστό για την πολλή του την κακία. Γιατί ήταν πολύ πονηρότερο από πολλά άλλα δαιμόνια και συναγωνίζονταν να κάνει από μόνο του τόσα κακά πράγματα, τα οποία έκαναν πολλά άλλα μαζί, και θα θεωρούσε ήττα του, αν σε κάτι φαινόταν ή αποδεικνυόταν υποδεέστερο από τα άλλα. Είχε δε καταντήσει τόσο άγριο και τόσο μισάνθρωπο, που του επιτίθονταν με την πιο μεγάλη μανία που διέθετε και τον έριχνε συνεχώς στο έδαφος, κατασυντρίβοντάς τον.
Από αυτό ποθώντας ν’ απαλλαγεί ο Γεώργιος πήρε το πλοίο και ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια και από κει έφτασε στο τέμενος των αγίων (Κύρου και Ιωάννη), όπου κατέλυσε και εκεί πλέον διέμενε προσευχόμενος μαζί και μ’ όλο το πλήθος των ασθενών, που είχαν έρθει και παρακαλούσαν να βρουν θεραπεία.
Μέχρι τώρα οἱ γκρεμιστὲς γκρέμιζαν τὴν πίστι μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι ἔκλεισαν οἱ ἐκκλησίες διώχθηκαν οἱ χριστιανοὶ, συκοφαντήθηκαν οἱ ναοὶ καὶ τὰ μυστήρια, τρομοκρατήθηκαν οἱ ἄνθρωποι καὶ συνεχίζεται ἡ πορεία τῆς ἐπιβολῆς, τῆς τρομοκράτησης καὶ τῆς ἀποβλάκωσης ἀπὸ τοὺς νεοεποχῖτες ρασοφόρους καὶ τοὺς εὐ-βλαβεῖς ἀκολούθους τους.
Τώρα πετᾶνε τὸ προσωπεῖο τῆς φιλανθρωπίας καὶ παρουσιάζουν τὸ πρόσωπο τῆς ἀντιθεΐας διὰ τῆς αἱρέσεως. Μὴν σᾶς ξεγελᾶ ἡ προφανὴς πρόθεσις νὰ συκοφαντηθῇ ὁ μακαριστὸς ἅγιος γέροντας π. Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας, ὅπως συνηθίζεται νὰ ἀποκαλεῖται. Ἡ ζήλεια καὶ ὁ φθόνος ποὺ ἐνίοτε ἄπτονται καὶ τῶν τελείων δὲν θὰ ἐκδηλωνόταν ἀπὸ τοὺς διαφόρους -συγκριτικῶς- πνευματικοὺς νάνους; Ὅμως ἐδῶ τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ βαθύτερο, ὅπως εὔκολα θὰ ἀντιληφθεῖτε. Δὲν θέλουν μόνο νὰ κτυπήσουν τὸν ἅγιο γέροντα στὴ συνείδησι τοῦ λαοῦ. Τὴν ἴδια τὴν πίστι θέλουν νὰ γκρεμίσουν:
Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι δι’ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· Ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν· ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.
Διά να θυμώνει τόσον συχνά, διά να χάνει την ειρήνη του, διά να φιλόνικη και να ευρίσκεται εις διάστασιν, να φταίνε οι άλλοι. Έτσι σκέφτηκε. Απεφάσισε, λοιπόν, να αποσυρθεί σε κάποιο ερημικό μέρος, διά να απαλλαγή από τούς πειρασμούς, να ζήσει ειρηνικά και να προαχθεί εις την αρετή.
Και πραγματοποίησε την απόφαση του, Έπειτα από αρκετούς κόπους εγκατασταθεί εις το ερημικό μέρος πού διάλεξε. Και όμως, οι, πειρασμοί, δεν έλειψαν.
Την μία ημέρα πήγε να πιάσει την στάμνα του και την αναποδογύρισε. Προσπάθησε να την σηκώσει, αλλά πάλι του έπεσε. Αυτό ήταν ικανό να του ανάψει τέτοιο θυμό, ώστε να την πετάξει κάτω και να την κάνει κομμάτια. Την άλλην ημέρα, την στιγμήν πού προσπαθούσε να σπάσει ένα κλαρί… πλήγωσε το χέρι του και ξαναθύμωσε.
…Αρνούμαι εγώ και η πρεσβυτέρα μου να κάνουμε εμβόλια. Αν είναι να αρρωστήσουμε και να πεθάνουμε, «γενηθήτω το θέλημα Του».…
…Μια τρίτη διόρθωση που αφορά την προφητεία του Γέροντος Εφραίμ και που είναι πλέον οριστική. Ήρθα χθες σε επαφή με δικούς μας αγιορείτες ηγουμένους τηλεφωνικά και δύο άλλους μοναχούς που ομολόγησαν ότι έχουν ακούσει από το στόμα του γέροντος, την δεκαετία 2000-2010, στην Αριζόνα, την ίδια προφητεία, με διαφορετική όμως τοποθέτηση. Είπε δηλαδή ότι θα ‘ρθει καιρός που οι ιερείς θα λειτουργούν σαν κλόουν, και σαν κλόουν θα τελούν τη Θεία Λειτουργία, να μην πω δηλαδή ένα-ένα τα άλλα μυστήρια…