Το
2010 κατοικούσα στο Αιγάλεω τέτοια εποχή. Ένα πρωί χτυπάει το κινητό
και ακούω από την άλλη γραμμή τον φίλο μου τον Αριστείδη σε τόνο
πανικού: "Κώστα χρειάζομαι την βοήθειά σου.
Έχω από νωρίς το πρωί κάνει όλες τις ετοιμασίες, κατέβασα με το ασανσέρ όλα τα πράγματα στο αυτοκίνητο, γιατί επείγει να κατέβω στο χωριό. Άφησα φυσικά για το τέλος την κυρά Ελένη, αλλά πριν από λίγο χάλασε το ασανσέρ και αύριο θα έρθει τεχνικός να το φτιάξει. Τί να κάνω;". "Ηρέμησε" του απαντώ, "έρχομαι από 'κει".
Έχω από νωρίς το πρωί κάνει όλες τις ετοιμασίες, κατέβασα με το ασανσέρ όλα τα πράγματα στο αυτοκίνητο, γιατί επείγει να κατέβω στο χωριό. Άφησα φυσικά για το τέλος την κυρά Ελένη, αλλά πριν από λίγο χάλασε το ασανσέρ και αύριο θα έρθει τεχνικός να το φτιάξει. Τί να κάνω;". "Ηρέμησε" του απαντώ, "έρχομαι από 'κει".

























