Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΗΣΙΑ

 
ΕΒΓΑΖΑΝ ΤΑ ΡΑΣΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

λλὰ ἀδελφοί μου, ἐδῶ εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου (τοῦ Θεολόγου) νὰ προσέξετε, διότι παρεμβάλλεται ἕνα ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Δυστυχῶς δὲν τὸ εἶχα προσέξει ἐνωρίτερον. Ἐὰν τὸ ἐπρόσεχα ἐνωρίτερον, ἄλλην τροπὴν θὰ ἔδινα εἰς τὸν ἀγῶνα. 
 
Διότι δυστυχῶς, ὑπάρχουν οἱ ψευτο-εὐλαβεῖς, ὑπάρχουν οἱ ψευτο-χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι λέγουν: «θὰ κολαστεῖς ἅμα φωνάξεις ἐναντίον τῶν παπάδων καὶ δεσποτάδων, θὰ πᾶς στὴν κόλαση». Ἐὰν τὸ ἤξερα τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ θὰ ἔδιδα ἄλλον σύνθημα, ἡρωϊκότερον ἀπὸ τὰ συνθήματα ποὺ ἐδώσαμεν. Ποιό, γιὰ ἀκούσατε.
 
Στὴν ἐποχὴ ποὺ εὑρίσκετο μέσα εἰς τὴν Κων/πολιν ὁ Γρηγόριος Ναζιανζηνός, εὑρίσκετο ἕνα κάθαρμα (ἔτσι τὸ ὀνομάζει κι ὁ ἴδιος), κάθαρμα, κυνικὸν κάθαρμα. Φιλόσοφος ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ μιμηθεῖ τὸν Διογένη τὸν φιλόσοφον, ἀλλ’ ἀπεῖχε πολὺ τοῦ Διογένους τοῦ φιλοσόφου. Ὀνομάζετο Μάξιμος. Καὶ ὁ Μάξιμος αὐτός, περιβαλλόμενος ἀπὸ κόλακας καὶ διεφθαρμένους καὶ γυναίκας ἀκόμη, καλὰ καὶ σώνει ἤθελε νὰ γίνει Ἐπίσκοπος Κων/πόλεως. Τί ἔκανε λοιπόν;
 
Ἄνευ ἐγκρίσεως τῆς πολιτείας, ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ αὐτοκράτορος, ἄνευ θελήσεως τοῦ λαοῦ προπαντός, ἐπῆγε καὶ μάζεψε μὲ τὰ λεφτὰ ποὺ εἶχε, πῆγε κάτω στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ μάζεψε ἑφτὰ δεσποτάδες. Καὶ μιὰ ὡραία νύχτα, περάσανε τὰ Δαρδανέλια καὶ κρυφὰ-κρυφὰ τὴ νύχτα, τὰ καράβια τὰ αἰγυπτιακά, καὶ ἔρριψαν τὴν ἄγκυρα στὸν Βόσπορο. Κρυφά. Καὶ τὴν ἄλλην μέρα, εἶχαν σκοπὸ νὰ τὸν χειροτονήσουν σὲ μία Ἐκκλησία, Ἀρειανικὴν Ἐκκλησία παρακαλῶ.
 
Κανεὶς δὲν ἤξερε. Οὔτε ὁ αὐτοκράτορας, οὔτε ὁ Γρηγόριος, οὔτε ὁ λαός. Κανεὶς δὲν ἤξερε. Ἀλλ’ ὑπῆρχαν ἄνθρωποι ποὺ ἐνδιαφέροντο. Καὶ ἀπὸ στόμα μιᾶς γυναικός, χριστιανῆς πιστῆς, ἐμάθανε ὅτι αὔριο χειροτονεῖται Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως ὁ Μάξιμος, τὸν ὁποῖον θὰ χειροτονήσουν ἑφτὰ δεσποτάδες ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια.
 
Ὅταν τὸ μάθανε αὐτό, μαζεύτηκε ὅλος ὁ κόσμος· ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ μεγάλου Γρηγορίου (Θεολόγου), ὅλος ὁ λαὸς ὁ χριστιανικός. Πῆγαν μέσα. Οἱ Αἰγύπτιοι οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πληρωθεῖ γιὰ νὰ χειροτονήσουν, τὰ καθάρματα αὐτὰ τὰ αἰγυπτιακά, ἦσαν ἕτοιμοι νὰ τὸν χειροτονήσουν.
 
Ἀλλὰ καθ’ ἣν στιγμὴ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ βάλλουν τὰ χέρια ἐπάνω στὸν Μάξιμο, τότε ἠκούσθη ὡς βροντὴ ἰσχυρὰ καὶ ἀστραπὴ κι ὡς σεισμός, ἠκούσθη ἡ φωνὴ «ἀνάξιος». «Ἀνάξιος». Φωνάξανε μία, ὁ λαός, φωνάξανε δύο. Εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἐπίσκοποι (σύμφωνα μὲ τὸ τυπικό), νὰ σταματήσουν πάσα χειροτονία· ἐκτὸς ἐὰν οἱ ἐπίσκοποι θεωροῦν τὸ λαὸ ζῶα. Ἀλλὰ ὡς ζῶα μᾶς περνοῦνε. Λοιπόν, ἔπρεπε νὰ σταματήσει ἡ χειροτονία. Ἀλλὰ αὐτοὶ τίποτα ἀπολύτως. «Ἄστους νὰ φωνάζουν».
 
Ἀλλὰ (οἱ χριστιανοὶ τότε) δὲν ἦσαν σὰν τοὺς χριστιανοὺς τοὺς σημερινούς. Ὅταν εἶδαν ὅτι αὐτοὶ δὲν σταματούσανε κι ὅτι δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τελείως (τί λέει ὁ λαός), καὶ ὅτι εἶχαν σκοπὸ ὁπωσδήποτε νὰ χειροτονήσουν αὐτὸν (τὸν Μάξιμο), ἐν μέσῳ φωνῶν καὶ κραυγῶν, τότε τί κάνουν; Ὁρμοῦν ἐπάνω, τοὺς ἁρπάζουν, τοὺς βγάζουν τὰ ἄμφια καὶ τοὺς κυνηγοῦν εἰς τοὺς δρόμους. Ναί, αὐτὸ κάνανε. Κι ἀναγκαστήκανε αὐτοὶ διωκόμενοι νὰ περιφέρονται ἐν μέσῳ τῶν δρόμων τῆς Κων/πόλεως καὶ νὰ πᾶνε, παρακαλῶ, σ’ ἕνα πλυσταριό, κι ἐκεῖ νὰ τελειώσει ἡ χειροτονία.
 
Ἐὰν ζοῦσε στὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἕνας ἀπὸ τοὺς ψευτοχριστιανοὺς τοῦ σημερινοῦ καιροῦ, κι ἔβλεπε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Γρηγορίου νὰ κρατοῦν ρόκες καὶ ρόπαλα καὶ νὰ κυνηγοῦν τοὺς ἀναξίους καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάζουν νὰ κρυφτοῦν στὰ πλυσταριά, θἄλεγε: «Πώ, πώ, τί φανατικοὶ ἄνθρωποι εἶναι αὐτοί! Τί κακὸ μεγάλο κάνουν στὴν Ἐκκλησία! Τί σκάνδαλο μεγάλο κάνουν».
 
Ἀλλὰ δὲν ἦσαν ἔτσι οἱ χριστιανοὶ ἐκεῖνοι. Οἱ χριστιανοὶ ἐκεῖνοι ἐνδιεφέροντο γιὰ τὴν Ἐκκλησία περισσότερο ἀπὸ τὸ σπίτι των. Οἱ χριστιανοὶ ἐκεῖνοι εἶχαν πόθον ζωηρὸν νὰ δοῦν τὴν Ἐκκλησία τους ἀπηλαγμένην ἀπὸ ὅλα τὰ αἴσχη. Ἡ Ἐκκλησία ἐκείνη ἦταν φωνὴ τοῦ Κυρίου, ποὺ λέγει «ἐποιήσατε τὸν οἶκον τοῦ Πατρός μου οἶκον ἐμπορίου».
 
Ναί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔδρασαν τότε ἐκεῖνοι. Ἀλλὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί κρίση ἔχεις ἐσύ, κύριε, ὁ ψευτοχριστιανὸς τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἂν ἔρθω καὶ σπάσω ἕνα τζάμι τοῦ καταστήματός σου, θὰ μὲ κυνηγήσεις... Ἀλλὰ ἕνα τζάμι δὲν εἶναι τίποτα· ὅταν σπάζουν ἕνα τζάμι τοῦ καταστήματός σου ἐξανίστασαι, ἀλλ’ ὅταν βλέπεις τὴν Ἐκκλησίαν νὰ καταδυναστεύεται καὶ νὰ πυρπολεῖται καὶ νὰ καίεται, ἀδιαφορεῖς τελείως.
 
Ἀλλὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί λέγουν οἱ σημερινοὶ ψευτοθεολόγοι..., μὲ ἐνδιαφέρει νὰ δεῖτε ποίαν κρίσιν ἐπάνω στὸ μεγάλο αὐτὸ ἐπεισόδιο ποὺ ἔγινε εἰς τὴν ἐποχὴ τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ, μὲ ἐνδιαφέρει νὰ δῶ πῶς τὸ κρίνει ἕνας ἐκ τῶν μεγαλυτέρων Πατριαρχῶν τῆς συγχρόνου Ἐκκλησιας, ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως Βασίλειος ὁ Β΄, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ τελευταῖος Ἐπίσκοπος τῆς Ἀγχιάλου (Βουλγαρίας). Ὁ Βασίλειος, λοιπόν, τὴν ἡμέραν τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν ἐξεφώνησε ἕνα περισπούδαστον λόγον καὶ ἐσχολίασε τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοῦ Μαξίμου καὶ λέγει:
 
«Ἐὰν τὴν νύχτα ἐκείνη στὴν Κων/πολη δὲν σηκώνετο ὁ λαός, Ἐπίσκοπος Κων/πόλεως δὲν θὰ ἦτο ὁ Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός, ἀλλὰ θὰ ἦτο ὁ Μάξιμος».
 
Μάλιστα· τοιοῦτος λαός, τοιοῦτοι Ἐπίσκοποι. Τοιοῦτος λαός, τοιοῦτοι Ἀρχιερεῖς... Δὲν πέφτουν ἀπὸ τὰ οὐράνια. Ἀγωνιστεῖτε νὰ ἀποκτῆστε Ἐπίσκοπο. Μὴ παραπονεῖσθε οὔτε ἐναντίον ἱερέων, οὔτε ἐναντίον Ἀρχιερέων, ἐὰν δὲν γίνεται ἀγωνισταὶ καὶ καταδιώξουμε ἀπεινῶς τὴν ἀγέλην αὐτήν, ἡ ὁποία ρημάζει τὸ ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ μας.
 
(Βλέπω) δὲν συμφωνεῖτε... Θὰ μείνουμε μόνοι ἀγωνιζόμενοι. Ἅμα δεῖτε ἐσεῖς δεσπότη μὲ κορῶνες, καὶ μὲ χρυσάφια καὶ μὲ μπαστοῦνες...
Δὲν εἶναι ἔτσι;
 Ἀπομαγνητοφώνηση: Π.Σ.
 
«Πᾶνος» 

6 σχόλια:

  1. Πραγματικά απίστευτο! Αν σήμερα κάποιοι πιστοί αντιδράσουν έτσι στην χειροτονία ενός οικουμενιστη θα μπουν φυλακή και θα χαρακτηριστούν ως Ταλιμπάν.
    Πόσο έχουμε χάσει το ομολογιακό φρόνημα;
    Λαπαδες έχουμε καταντήσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ σωστό το σχόλιο του Παναγιώτη Παναγιώτου.

    Χρειάζεται να επιστρέψουμε στην θερμή πίστη και στο θερμό ενδιαφέρον για την Εκκλησία που είχαν οι Ορθόδοξοι παλαιότερων εποχών!

    Ορθόδοξος Εκκλησιαστικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακριβώς έτσι είναι, όπως τα λέτε στο σχόλιο σας.

    Ο μακαριστός πατήρ ΑΘΑΝΆΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΊΟΣ, σε μία ομιλία του μέσα από τις κατηχήσις, του Αγίου Κυρίλλου Αλεξάνδρειας, μας λέει:

    ΣΚΟΠΌΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ ΕΊΝΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΊΑ ΠΌΡΤΑ ΝΑ ΜΠΑΊΝΟΥΝ ΚΑΤΗΧΟΎΜΕΝΟΙ,
    ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΆΛΛΗ ΝΑ ΒΓΑΊΝΟΥΝ ΆΓΙΟΙ ΚΑΙ ΜΆΡΤΥΡΕΣ.

    ΚΑΙ ΣΚΟΠΌΣ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΝ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΆΣΕΙ ΜΆΡΤΥΡΕΣ.

    ΑΝ ΧΆΣΕΙ ΑΥΤΌΝ ΤΟΝ ΣΚΟΠΌ Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ, ΠΟΙΟΣ Ο ΣΚΟΠΌΣ ΥΠΆΡΞΕΩΣ ΤΗΣ;

    Και όταν ακούς τα κηρύγματα του μακαριστού πατρός ΑΥΓΟΥΣΤΊΝΟΥ ΚΑΝΤΙΏΤΗ

    ΘΈΛΕΙΣ ΔΕΝ ΘΈΛΕΙΣ, ΑΠΌ ΛΑΓΌΣ ΓΊΝΕΣΑΙ ΛΙΟΝΤΆΡΙ.

    ΕΥΤΥΧΏΣ ΟΙΚΟΝΌΜΗΣΕ Ο ΘΕΌΣ, ΚΑΙ ΔΙΑΣΏΖΟΝΤΑΙ ΌΛΕΣ ΟΙ ΟΜΙΛΊΕΣ, ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΩΝ, ΤΟΥ ΠΑΤΡΌΣ ΑΘΑΝΑΣΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΌΣ ΑΥΓΟΥΣΤΊΝΟΥ, ΚΑΙ ΆΛΛΩΝ ΠΟΛΛΏΝ, ΌΠΩΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΎ ΓΈΡΟΝΤΑ ΓΡΗΓΟΡΊΟΥ ΜΟΝΉΣ ΔΟΧΕΙΑΡΊΟΥ.

    Ας ακούμε τις ομιλίες τους, για να στηριζόμαστε, γιατί έρχονται
    ΚΑΙΡΟΙ ΜΑΡΤΥΡΊΟΥ.

    ΚΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΌΣ ΠΑΤΉΡ ΑΘΑΝΆΣΙΟΣ, ΕΊΧΕ ΠΡΟΦΗΤΙΚΌ ΧΆΡΙΣΜΑ, ΓΙΑ ΑΥΤΌ ΑΠΌ ΤΌΤΕ ΑΚΌΜΑ ΈΛΕΓΕ, ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΈΝΕΤΕ ΝΑ ΣΩΘΕΊΤΕ ΑΠΌ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΊΣ, (εννοούσε τους επισκόπους).

    ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΏΣ ΣΉΜΕΡΑ ΒΛΈΠΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥΣ, ΌΧΙ ΜΌΝΟ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΑΡΝΗΤΈΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΎ.
    ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΊ ΤΗΣ ΠΊΣΤΕΩΣ ΜΑΣ.

    ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΊΤΕ ΑΥΤΟΎΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΏΜΑ, ΌΜΩΣ ΜΗ ΔΥΝΆΜΕΘΑ ΑΠΟΚΤΕΙΝΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΉ.

    Τις ευχές και πρεσβείες να έχουμε του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
    (Η εκκλησία μας σε τρεις Αγίους έδωσε το προσωνύμιο Θεολόγος).

    Και όλων των μακαριστών Αγίων γερόντων. Αμήν.




    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ξέχασες Χρήστο ν' αναφερθείς στις ομιλίες του μακαριστού μεγάλου Θεολόγου του Νικόλαου Σωτηρόπουλου, του πιο πιστού πνευματικού παιδιού του μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ήταν θέλημα Θεού να μου δώσεις έναυσμα, για τον ΑΕΊΜΝΗΣΤΟ ΝΙΚΌΛΑΟ ΣΩΤΗΡΌΠΟΥΛΟ.

    Ο ΚΎΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΎΣ ΧΡΙΣΤΌΣ ΜΑΣ ΕΊΠΕ
    υμών δέ και αί τρίχες της κεφαλής πάσαι ηρυθμημέναι είσαι. Ματθ ι' 30
    (Δηλαδή ο Θεός έχει γνώση και περί αυτόν ακόμα τον ελαχίστων, που σας συμβαίνουν ή στα οποία σεις μικράν δίδεται σημασία.

    Θα αναρωτηθείς τι σχέση έχει αυτό με τον αείμνηστο Νικόλαο Σωτηρόπουλο

    Θα το καταλάβεις αμέσως.

    Ο ΙΕΡΌΣ ΑΥΓΟΥΣΤΊΝΟΣ ΕΚΟΙΜΉΘΗ ΣΤΙΣ
    28 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 430 μ.Χ.

    Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΌΣ ΠΑΤΉΡ ΑΥΓΟΥΣΤΊΝΟΣ ΚΑΝΤΙΏΤΗΣ ΕΚΟΙΜΉΘΗ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΗΜΈΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΆΓΙΟ ΠΟΥ ΕΊΧΕ ΤΟ ΌΝΟΜΆ ΤΟΥ ΣΤΙΣ
    28 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2010

    ΚΑΙ Ο ΑΕΊΜΝΗΣΤΟΣ ΘΕΟΛΌΓΟΣ ΝΙΚΌΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΌΠΟΥΛΟΣ ΕΚΟΙΜΉΘΗ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΜΈΡΑ ΠΟΥ ΕΚΟΙΜΉΘΗ Ο ΓΈΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ
    28 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2014

    ΌΣΤΙΣ ΑΓΑΠΆΕΙ ΤΟΝ ΘΕΌ ΠΆΝΤΑ ΣΥΝΕΡΓΕΊ ΕΙΣ ΑΓΑΘΌΝ.

    Δηλαδή όποιος αγαπάει τον Θεό, ο Θεός θα οικονομήσει και θα προνοήσει για αυτόν. ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΎΧΗ ΑΛΛΆ ΜΌΝΟ Η ΠΡΌΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΎ.

    Και ο αείμνηστος Θεολόγος από τότε γνώριζε για αυτό το φαρμακερό φίδι τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΌ, και τον πολέμησε με όλες τις δυνάμεις του.

    Και για αυτό πήγε κόντρα και στον ΠANΑΊΡΕΣΙΑΡΧΉ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΊΟ, εμείς δυστυχώς αργά το καταλάβαμε.
    Αλλά μία παροιμία λέει κάλλιο αργά παρά ποτέ.

    Ο ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΠΑΎΛΟΣ ΜΑΣ ΛΈΕΙ
    Οι θέλοντες ευσεβώς ζήν εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται. Τιμ γ' 12

    ΚΑΙ ΌΠΩΣ Ο ΓΈΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΈΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΊΔΙΟΣ ΔΙΏΧΘΗΚΕ.

    Την ευχή του να έχουμε. Αμήν.

    Υ.Γ. να με συγχωρέσετε που γράφω τα χωρία της καινής διαθήκης στο μονοτονικό, γράφω από tablet και δεν έχει πολυτονικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ καλά τα γράφεις Χρήστο!
    Ακριβώς όπως τα έγραψες είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή