Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

Ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής για τη φιλαυτία


Πρόσεχε τον εαυτό σου από την μητέρα των κακών, τη φιλαυτία, η οποία είναι η παράλογη αγάπη του σώματος. Από αυτή γεννιούνται, μοιάζοντας εύλογοι, οι πρώτοι και εμπαθείς και γενικότατοι τρεις μανιώδεις λογισμοί, της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της κενοδοξίας, ξεκινώντας από την ανυπέρβλητη τάχα ανάγκη του σώματος, κι από αυτούς γεννιέται όλος ο κατάλογος των κακών. 

Πρέπει λοιπόν, όπως είπαμε, να προσέχουμε και να την πολεμούμε με μεγάλη νήψη. Και όταν αφανιστεί η φιλαυτία, αφανίζονται μαζί της και όλα όσα γεννιούνται απ’ αυτήν.

Το πάθος της φιλαυτίας υποβάλλει στο μοναχό να λυπάται το σώμα του και να του χορηγεί τροφή πέρα απ’ όσο πρέπει, δήθεν για να μην ασθενήσει, και έτσι παρασύρεται σιγά-σιγά και πέφτει στο βάραθρο της φιληδονίας· στον κοσμικό, από το άλλο μέρος, υποβάλλει να φροντίζει πώς να ικανοποιεί τις επιθυμίες του.

Άλλα πάθη προκαλούν ακολασία, άλλα μίσος. Άλλα και ακολασία και μίσος.
Η πολυλογία και η πολυφαγία είναι αίτια της ακολασίας. Η φιλαργυρία και η κενοδοξία είναι αίτια τους μίσους προς τον πλησίον. Η μητέρα τους η φιλαυτία, είναι αιτία και των δύο.

Φιλαυτία είναι η προς το σώμα εμπαθής και παράλογη αγάπη, την οποία αντιμάχεται η αγάπη και η εγκράτεια. Εκείνος που έχει τη φιλαυτία, είναι φανερό ότι έχει όλα τα πάθη.

Κανένας δεν μίσησε τη σάρκα του (Εφ. 5:29), λέει ο Απόστολος, αλλά τη σκληραγωγεί και τη χρησιμοποιεί ως δούλη (Α’ Κορ. 9:27), μη παρέχοντάς της τίποτε άλλο παρά τροφές και ενδύματα (Α’ Τιμ. 6:8), κι απ’ αυτά όσα της χρειάζονται για να ζει. Με αυτό τον τρόπο την αγαπά κανείς απαθώς και την τρέφει ως υπηρέτρια των θείων, και την περιποιείται δίνοντάς της μόνο όσα θεραπεύουν τις ανάγκες της.

Όποιον αγαπά κανείς, εκείνον βέβαια και περιποιείται πρόθυμα. Αν λοιπόν κανείς αγαπά τον Θεό, πρόθυμα κάνει εκείνα που Του αρέσουν. Αν αγαπά τη σάρκα, κάνει πρόθυμα εκείνα που ευχαριστούν αυτήν.

Στο Θεό αρέσει η αγάπη, η σωφροσύνη, η θεωρία και η προσευχή. Στη σάρκα αρέσει η γαστριμαργία, η ακολασία και όσα αυξάνουν αυτά τα πάθη. Γι’ αυτό όσοι είναι σαρκικοί, δεν μπορούν να αρέσουν στο Θεό (Ρωμ. 8:8). Ενώ όσοι ανήκουν πράγματι στο Χριστό, σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες (Γαλ. 5:24).

Αν ο νους στραφεί προς το Θεό, έχει το σώμα δούλο του και δεν του παρέχει τίποτε παραπάνω από ό,τι χρειάζεται για να ζήσει. Αν όμως στραφεί προς τη σάρκα, υποδουλώνεται στα πάθη, και φροντίζει πώς να ικανοποιεί πάντοτε τις κακές επιθυμίες της.


Από το βιβλίο: ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ, Τόμος Β’. Εκδόσεις “Το περιβόλι της Παναγίας”, Θεσσαλονίκη 19Άγιος Μάξιμος Ομολογητής, Κεφάλαια περί αγάπης, σελ. 69 (Β’ εκατ. § 59-60), και 76 (Γ’ εκατ. § 6-12).

«Πᾶνος» 

1 σχόλιο:

  1. Ενώ όλοι οι Άγιοι και οι Μάρτυρες μας, είναι ομολογητες τις Πίστεως μας.
    Η Εκκλησία μας, αυτό το προσωνύμιο του ομολογητή, το έδωσε σε πολύ λίγους Αγίους.
    Ακούστε τον βίο του μέσα από το YouTube από τον μακαριστό πατήρ Αυγουστίνο Καντιώτη.
    Όταν ακούει ο άνθρωπος τέτοιους βίους Αγίων.
    Θέλει δεν θέλει από Λαγός γίνεται Λιοντάρι.

    Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής πολέμησε τον μονοφυσιτισμό,
    Δεν φοβήθηκε ούτε τον αυτοκράτορα, ήταν ο Ηράκλειτος, και μετά ο γιος του Κώνστας,
    Ούτε και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Ιεροσολύμων, Αλεξάνδρειας, ακόμα και τον ίδιο τον Πάπα.
    (Να τα βλέπουμε εμείς σήμερα αφού δυστυχώς δεν τα βλέπουν οι επίσκοποι μας). Ή δεν θέλουν να τα βλέπουν γιατί έτσι τους συμφέρει.

    Και όταν μιλούσε μέσα από την φυλακή πήγε ο δήμιος και του ξερίζωσε τη γλώσσα με τανάλια.
    Και αντί να φοβηθεί μετά και να σταματήσει, είπε έχω και χέρι και άρχισε να γράφει χιλιάδες επιστολές.
    Με αποτέλεσμα να του κόψουν και την δεξιά χείρα που έγραφε.
    Αλλά και αυτό δεν τον εμπόδισε να μείνει ΠΙΣΤΌΣ ΆΧΡΙ ΘΑΝΆΤΟΥ.

    ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΈΡΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΌΔΟΞΗ ΠΊΣΤΗ ΜΑΣ.

    ΤΙΣ ΕΥΧΈΣ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΕΊΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΎΜΕ ΝΑ ΠΡΕΣΒΕΎΕΙ ΣΤΟΝ ΚΎΡΙΟ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΥΝΑΜΏΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΎΣ ΤΟΥΣ ΔΎΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΎΣ. Αμήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή