Σχόλιο Πᾶνος: Στὸ τέλος τοῦ κειμένου, παραθέτουμε ἕνα μικρὸ κείμενο τοῦ συγκεκριμένου ἱερέως, μὲ τίτλο «προλαβαίνω ὡς τὰ Χριστούγεννα;;;...» στὸ ὁποῖον, ἄν εἶναι δυνατόν, μὲ τὰ λεχθέντα του καταργεῖ τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως, μᾶς λέει ὅτι εἶναι ἁπλᾶ μιὰ ἀνάμνηση καὶ τὸ κακὸ εἶναι, πὼς τὸ ἀναδημοσιεύουν ἐκκλησιαστικὴ ἱστοσελίδα, ἀλλὰ καὶ ἱστολόγιο ὅπου τὸ εἴδαμε, χωρὶς καμμία διάκριση ἤ ἔστω νὰ βάλουν κάποιο σχόλιο γιὰ τὴν αἱρετικὴ καὶ πλανεμένη του ἀντίληψη.
____________________________________________
Εἶναι πολλοὶ αὐτοί, ποὺ δὲν ξαφνιάστηκαν ἀπὸ τὸ πρωτοσέλιδο δημοσίευμα τοῦ «Ο.Τ.» γιὰ συγκεκριμένο κληρικὸ ‘πλανώμενο καὶ πλανῶντα’ πολὺ νεαρὸ κοσμάκη καὶ ὁδηγοῦντα πολλοὺς στὸν ἐφησυχασμό τοῦ ‘δὲν συμβαίνει τίποτε μὲ μία σχέση τεσσάρων χρόνων’. Γιὰ ὅσους γνωρίζουν πρόσωπο καὶ καταστάσεις ὁ κληρικὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ – δυστυχῶς – κλασσικὸ παράδειγμα κληρικοῦ πρὸς ἀποφυγήν.
Ἡ ἱκανότητά του νὰ παράγει ἀπερίσκεπτη κενολογία καὶ ἀγαπολογικὴ ἀδολεσχία, ποὺ γαργαλάει αὐτιὰ – καὶ ὄχι μόνο – ὁδηγεῖ νέους κυρίως σὲ ἀπώλεια ψυχῆς καὶ θέτει ἕνα πρόβλημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία:
