Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θά 'ναι...
Τα ανωτέρω ισχύουν φυσικά, αλλά έχουν μια αυτονόητη προϋπόθεση, ότι κι εμείς παραμένουμε ορθόδοξοι και Έλληνες...
Δεν θα γίνουν ποτέ ξανά δικά μας, εάν εμείς απεκδυθούμε την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό... δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας, εάν εμείς συμμαχούμε (τι συμμαχούμε δηλαδή, έχουμε υποταχθεί πλήρως στις ορέξεις) με τους εχθρούς της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού...
Δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας εάν υιοθετούμε ήθη και έθιμα ανθελληνικά και αντορθόδοξα.... Δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας, όσο βρισκόμαστε σε πόλεμο με άλλους ορθόδοξους λαούς.... και βέβαια δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας (από εκεί ξεκινούν όλα) όσο θα έχουμε συνόδους που διδάσκουν την αίρεση και πολεμούν την ορθοδοξία... από εκεί και μόνον από εκεί μπορεί να ξεκινήσει η διόρθωση, ώστε να μπορέσουμε να ξαναπούμε το "και του χρόνου στην Πόλη".
Γιατί, αν ξαναπάμε στην Πόλη, αυτό θα γίνει με τρόπο πνευματικό, με τρόπο που δεν μπορεί να κατανοηθεί μέσω των αστείων (στην περίπτωση της Ελλάδας) γεωπολιτικών αναλύσεων... και σίγουρα δεν θα ξαναπάμε στην Πόλη, όπως μας τάζουν εμμέσως πλην σαφώς οι σημερινοί κυβερνώντες, ακολουθώντας δηλαδή μία ξένη δύναμη, η οποία θα συντρίψει την Τουρκία και θα δικαιώσει τους εθνικούς μας πόθους... και αυτό δεν θα γίνει όχι μόνον γιατί αυτή η δύναμη είναι διαμορφωμένη έτσι, ώστε να μην έχει ποτέ συμμάχους αλλά μόνον ελεγχόμενους υποτακτικούς, αλλά κυρίως επειδή αυτή η δύναμη είναι άδικη και ο Θεός δεν θα δικαιώσει ποτέ το άδικο....
«Πᾶνος»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου